visit us!!

About Me

My photo
Hi... I am a simple person. Education: tadika maria, sk semenyih, sk seri sekamat, sk taman rakan, smk bandar baru sg long, smk engku husain, psis- diploma in architecture. uitm - bachelor in building surveying.

Buat renungan...

Bala bencana berlaku di merata-rata. Apakah dunia sudah sampai ke penghujungnya ? Apakah kita masih seronok & leka ? Bagaimana pula dengan iman kita?

Saturday, July 31, 2010

5 hari kat kampung...

Salam...
Wah dah lama sangat tak update blog. Almallumlah...dah lama tak topup. Enrty kali ni santai. Aku heppy sangat dapat balik rumah wan tempat aku membesar. 5 hari tuh. Jumaat sampai selasa malam kat sana. Haruslah best dapat duduk umah wan. Hidup aku ceria je. Aku bukan anak diam dah masa tu. Aku anak bertuah.

Macam-macam aku buat kat sana. Masa jumaat malam aku sampai umah wan aku terus makan. Iyelah...dah lama tak makan air tangan wan. Selalu makan air tangan sndiri je. Sbelum tidur adik aku, is buat air milo. Cam biasa la mesti aku yang rasmikan air dia tu. Dia pun dah faham sangat. Ala seteguk dua je takkan berkira kot kan.

Hari sabtu n ahad tengah hari, aku ngan makteh kemas bilik belakang. Dah lama bilik tu terbiar. Dah jadi cam stor dah. Kemas-kemas banyak jumpa khazanah lama. Barang-barang lama aku pun ada. Jumpa buku muzik arwah pak itam aku. Aku simpan buku tu. Taknak bakar. Makteh pun suruh aku simpan. Dia tau mesti aku nak buku tu. Aku nak wat rujukan. Aku berhajat nak beli keyboard baru. Keyboard kat rumah n kat umah wan dah rosak. Ada beberapa key yang dah rosak. So aku berhajat nak beli baru. Bosan aku duduk rumah takda alat muzik. Rasa kosong hidup. Family aku pun pemuzik. Darah muzik tu mengalir dalam diri aku.

Bercakap bab muzik ni aku ada belajar lagi lagu baru pakai gitar. Lagu nobody. Dina suka sangat lagu tu. So aku main gitar dia nyanyi. I want nobody nobody but u...Adik aku yang is tu la yang ajar. Dia pernah ajar aku lagu yuna, keindahan pantai n macam-macam lagi. Abang aku pun ada ajar gak. Main gitar ni seronok kalau tau chord. Cuma aku ni takda la pro pun. Susah jugak aku nak tukar jari aku dari chord c minor ke b minor. Terkial-kial jari aku. Xpe nanti balik umah wan aku praktis lagi.



Dina pun ada angan-angan nak main gitar.

Petang sabtu main badmiton. Wah syokz...dah lama rasanya tak main. Iyela raket aku tertinggal kat hostel. Nasib la kawan tak balik lagi. Dia yang bawakkan raket aku balik. Family belah ayah aku memang takleh lekang ngan badminton. Dari kecik dowang main. Minat dowang jatuh kat kitorang anak-anak buahnya. Yang penting kami suma suka bersukan. Kalau ada bola tampar main bola tampar.

Hari last kat umah wan, aku, is n adik sepupu aku ayoi pergi petik rambutan belakang rumah. Syok habis. Mana taknya. Amek rambutan dalam hujan lebat. Seronok main hujan. Dah lama tak main hujan. Adalah dapat dua plastik rambutan nak bawak balik rumah. Dah siap amek terus g mandi. Iyela hujan skarang x elok. Dlu mandi hujan tak demam. Skang bahaya. Pastu main ps2. Main need 4 speed. Kalau datang rumah wan tak main game tak sah. Haruslah main game walaupun sekejap. Haha.

Kalau tak main game, main ngan obok, kecik, chemong, manja, juju, omel, chak, n lain-lain. Nak senarai banyak pulak nanti. Hah ni suma nama-nama kucing ye. Pastu men kejar ayam. Haha. Masa nak balik maksu ngan wan aku bagi duit. Wah seronoknya aku dapat duit. Raya pun belum lagi. Maksu aku selit duit dalam poket aku time aku makan. Tengok-tengok banyak maksu kasi. Wan pun bagi banyak. Mekacih ye.

Okla. Banyak pulak cakapnya. Bukannya ape. Excited..

Tuesday, July 20, 2010

ID deco

Salam...
Aku upload gambar ni atas permintaan. Aku buat ni sebab boring duduk rumah. Dari tak buat apa-apa lebih baik aku isi masa aku buat benda ni. Ada gak pekdahnya.

Ni family area 1st floor. My mom said she's doesn't wanna sofa at family area. So ni la hasilnya. Bonda asked me to creat the cabinet sekali. So aku pun pakai hentam je la. Ikut suka je. Tapi ibu aku suka pulak tu. Wah sukanya saya. Aku buat benda ni senyap-senyap sampailah siap. Then baru tunjuk dia. Masa tunjuk debar juga sebab takut ibu tak suka. Tapi reaksi positif. Hoho. Nasib baik dia suka. Penat jugak pikir idea nak buat. Lastly ni la hasilnya. Tapi takda la hebat mana pun. Sekadar sedap mata memandang je.







Proposed for living. Untuk living, idea ibuku. Aku cuma buat je ikut kehendak dia. Ikut cakap client. Hehe...tapi banyak kali jugak la aku tukar-tukar color, tukar layout. Bila dah tukar itu ini nak kena render lagi, edit lagi. Tu yang malas tu. Dah banyak aku buat pastu ibu nak tukar lagi. Nak tak nak kena la buat.

Monday, July 19, 2010

alahai ciannya adik-adik aku

Salam...

Semalam makngah aku bagi message mintak no telefon abang aku. Aik bukan ke makngah dah ada no abang? Makngah aku ingat abang dah tukar no tepon. Maybe sebab tak dapat contact kot. Sebab apa nak no abang pulak? Sebab adik aku yang dina tu rindu kat abang aku. Alahai ciannya. Iyalah abang aku tu busy kerja. Dah lama jugak die tak balik semenyih.

Dina ni manja dengan abang. Dah lama tak jumpa abang, mesti la rindu. Abang kat seksyen 13 Shah Alam, dina pulak kat Semenyih. Kan jauh tu. Takde la jauh sangat. Sejam je perjalanan. Tapi bagi budak kecik memang jauh.

Kelmarin pulak tepon aku berbunyi. Tengok no rumah wan. Hmm aku dah agak ni mesti adik aku yang no 4 tepon aku. Ipi la kan. Sapa lagi. Angkat tepon n ipi tanya ayah ada tak. Malangnya ayah aku takda. Pergi outstation kat Baling. Then ipi tanya ibu pulak. Aku pass la tepon kat ibu. Aku dengar je la kan. Katanya rindu kat ibu.

Alahai ciannya adik-adik aku. Yela kecik-kecik dah duk jauh ngan parent. Ala aku ngan abang aku dulu pun camtu jugak. Membesar ngan wan. Cuma masa tu keadaan lain sikit. Is, Ipi, n Dina duduk rumah wan sebab ibu sakit.

Iskandar pulak masa cuti sekolah dua minggu hari tu dia balik sini. Heppy sangat dia dapat balik Shah Alam. Aku selalu kalau pergi kedai mesti ngan dia naik basikal. Masa balik dari kedai memang terpancar r wajah kehepian dia dapat balik rumah. Sebab masa tu dah 6 bulan tak jejak kaki kat Berjaya Park rumah kitorang tu. Banyak la kenangan yang dia ungkit n cerita kat aku.

Alahai ciannya adik-adik aku. Takpe la ye. Bila ibu dah betul-betul sembuh korang dah boleh balik Berjaya Park dah. Tunggu hujung tahun ye. Ibu pun dah nak sembuh dah tu. Insyaallah. Amin ya rabbal a'lamin. Minggu ni kalau takde pape problem ayah aku ambik diorang balik sini. Yeah...seronok aku. Takda la aku borak dengan kucing-kucing aku lagi. Weeee....

Saturday, July 17, 2010

Aku anak diam

Aku anak diam. Dari kecil aku anak yang diam. Amat pemalu. Kurang bercakap dan bercakap bila perlu. Mungkin kerana itu cikgu-cikgu ketika di sekolah rendah menyenangiku. Senang menjagaku. Tidak banyak kerenah. Aku merasakan diam aku hingga ke hari ni. Diam aku ini berubah sedikit ketika di sekolah menengah bersama rakan-rakan hostelku. Miss them so much. Memang otak giler-giler.

Aku suka akan ayat yang puitis-puitis. Ayat-ayat ini ku rasa dapat menenangkan jiwaku. Semakin suka aku akan ayat-ayat indah setelah aku membaca entry-entry seorang blogger yang amat indah dan cantik bahasa tulisannya. Dengan ini, ia mendorongku untuk menulis sebegitu rupa tapi tidaklah seindah bahasanya. Aku hanya insan kembang. Tidak dapat untuk aku menandinginya dalam penulisan.

Di sini sajalah dapat aku meluahkan bahasa indahku kerana aku anak diam dan pemalu untuk berbicara soal hati dan sebagainya lebih-lebih pada keluarga. Tapi aku senang untuk berbicara soal hati pada sahabat handai. Thank to my friends for lending their ears to hear my problem and know my feeling.

Sekarang aku rasa diam aku itu sudah datang kembali dalam hidup. Orang tanya sepatah, aku jawab sepatah. Kadang-kala aku angguk atau geleng saja. Terasa sangat malas untuk berbicara. Jika ketawa hanyalah ketawa hambar dan senyuman kecil. Nande??otashio kokuro sabisyiuk.

Anak diam ini bosan duduk di rumah tiada bual bicara. Bual bicara hanya pada kucing-kucing kesayangan belakang rumah dan juga ruangan tulisan ini. Itu saja tempat aku bual bicara akan minda dan hati. Aku tiada mood untuk berkata-kata. Tidak mengerti mengapa ia berlaku.

Islam Itu Indah

Elakkan diri menjadi Islam baka kerana tiada nilai tiada harga. Datang syaitan dengan godaan, hilang Islam hilang iman, tenggelam dlm noda tenggelam dlm dosa