visit us!!

About Me

My photo
Hi... I am a simple person. Education: tadika maria, sk semenyih, sk seri sekamat, sk taman rakan, smk bandar baru sg long, smk engku husain, psis- diploma in architecture. uitm - bachelor in building surveying.

Buat renungan...

Bala bencana berlaku di merata-rata. Apakah dunia sudah sampai ke penghujungnya ? Apakah kita masih seronok & leka ? Bagaimana pula dengan iman kita?

Wednesday, October 6, 2010

Lihat, dengar, rasakan

Syukur aku ucapkan pada Ilahi kerana hari demi hari Allah mendengar akan doaku.

Doa seorang anak pada bonda yang dikasihi dan disayangi.

Aku rasa dah setahun ibu lalui pahit getir hidupnya. Lama ibu menderita. Aku pun tak sanggup nak tanggung kalau aku yang dapat penyakit macam ibu. Sekarang alhamdulillah.

Ibu dah hampir sembuh. Kalau orang tanya ibu sakit apa, susah aku nak jelaskan. Bahasa saintifik aku tak ingat. Yang penting berkaitan dengan usus dan gastrik yang sangatlah teruk.

Aku masih lagi ingat time tu masa sem 5. Aku telefon ayah nak balik minggu tu sebab laptop aku dah tak boleh nak dimaafkan lagi dah. Dah wajib kene repair. Susah aku nak siapkan assigment nak-nak yang berkaitan dengan subjek design ngan autocadd. Aku cakap aku nak balik jugak tapi tak boleh sebab ibu nak pergi berubat. Ibu cakap sendiri dengan aku ibu sakit. Aku ingat sakit biasa je. Aku cakap aku nak balik jugak. Tapi ibu cakap jugak lagi ibu sakit dengan nada suara lesu.

Aku ingat lagi. Masa tu kat tangga depan bilik. Kawan lalu depan aku cakap aku gayut walhal masa tu aku cakap with my mom. Aku senyum je la tapi dalam hati dah menangis sebenarnya. Dan sememangnya air mata dah berderai dah. Nasib baik la kawan aku tu tak perasan sebab gelap.

Then bila dah sampai rumah aku tengok ibu terbaring lesu je. Baru la aku percaya. Ibu nak bercakap pun tak larat. Time tu aku jarang duduk ngan ibu kat dalam bilik sebab tak boleh nak borak. Biasanya aku duduk dalam bilik ibu berborak-borak, takpun baring je. Tapi masa tu aku nak tengok pun takleh. Aku tak kuat masa tu nak hadapi kenyataan. Sedih sangat masa tu. Masa nak balik hostel aku salam n cium je. Takde lama-lama sebab nanti aku sebak.

Time tu pulak final exam nak dekat. Agak terganggu fikiran aku ni.

Awal bulan 1 2010 ibu masuk hospital. Aku duk hospital 2 hari. Tidur sana sekali. Time tu dah ada perubahan sikit. Bila doktor check alhamdulillah, usus cuma bengkak je, tak jadi kanser lagi. So bila aku dah masuk kuliah balik, adik-adik aku semua tinggal kat kampung semenyih. Sekolah kat sana. Ibu duduk dengan mama kat semenyih jugak. Mama la yang jaga ibu. Ayah pun ulang-alik pergi kerja dari semenyih. Rumah kat berjaya park tinggal kosong. Enam bulan jugak la rumah tu kosong. Bila aku dah habis study baru pindah sini balik. Time tu pun ibu dah beransur-ansur pulih.

Ibu cerita sakit sangat masa tu tak larat nak tanggung azab. Nak bercakap dalam hati pun tak larat. Letih je. Ibu pernah cakap yang dia rasa dia dah tak lama dah hidup tapi ayah marah. Ayah suruh kuat. So berkat kekuatan dan doa sekarang ibu hampir pulih. Dah boleh berborak-borak, berjalan walaupun sekejap-sekejap.

Syukur kehadrat-MU Ya  Allah, Engkau memanjangkan nyawa ibuku.

Ibu selalu pesan makan jangan lewat. Jangan biar perut kosong.

 

Dia telah berdiri
Coba berlari
Tak pernah dia bosan
Hidup yang inginkan

Kilau hari-hari
Dan birunya langit
Terhapus rasa indah
Terpejam oleh lelah

Dalam lelahnya mata
Nikmat dunia menjelma
Sejenak dia berharap
Malam tanpa batas

Bonda selalu tanamkan
Jangan pernah menyerah
Jalani dan panjatkan
Kelak syukur kau ucapkan pada diri Nya

Kumohonkan
Mudahkan hidupnya hiasi dengan belai Mu
Sucikan tangan-tangan yang memegang erat harta
Terangi harinya dengan lembut mentari Mu
Buka genggaman yang telah menjadi hak mereka

Monday, October 4, 2010

Suka-suki aku

Malam ni aku tak dapat nak lelap la pulak. Adik aku ni lasak sangat la..

abis ditendangnya aku macam bola. Aku baru nak tidur tapi aku batalkan niat tu. Tetibe je ringan tangan n jari-jari aku ni nak update blog. Otak aku ni nampaknya banyak hasilkan ilham malam ni..

So jangan sia-siakan. Tengah ade mood nak update..

Kenapa orang buat blog??masing-masing ade tujuan dorang sendiri kan..

Kalau aku pulak nape eh??Ade orang buat blog dapat duit. Pakai nuff nang la..adsense la..click bank la..Tah ape kejadahnye lagi tah..

Aku pulak buat blog ni untuk aku luahkan ape yang tersurat n tersirat kat dalam hati aku ni.

Untuk blog ni je la..blog-blog aku yang len tu untuk buat duit.

Ade rezeki ade la kan…

Tapi blog ni memang xd menjana duit langsung. Saje suke-suke aku wat blog ni. Saje aku taknak bagitau orang pasal blog ni..

Kalau ramai tahu nanti aku macam malu pulak nak lepaskan ape yang tak berkenan kat hati aku ni. Huhuhu..

Dalam blog ni kebanyakan entry aku banyak yang berkias. Ntah la…aku pun tak sedar yang aku ni sebenarnya suka berkias gak. Tapi dalam blog ni je la..kat luar aku lain. Tak ade la nak berkias-kias bagai.

Tak reti la aku haiii…

Tapi tu la hakikatnya. Dalam tulisan je aku leh berkias. Kalo pakai mulut, diam je aku ni.

Maklumlah..aku ni insan kembang..

Macam maggie la..kalo dah kembang orang buang. Kalo dah lapar baru makan. tu pun ntah-ntah makan cket je. Aik ade kaitan ke?hmm wat2 betul je la..apela insan kembang ni..

Aku ni bukanlah pandai sangat nak berkias-kias ni. Pakai hentam je. Asal hati aku puas dah la.

Aku tak tau pun yang aku buat tu syair ke, puisi ke, sajato sajak ke…

hentam keromo kiroro je aku nih. Saje je aku berkias.

Seronok pun seronok. Syokzzz….titun

Hanging..?

Hmm aku tak tau la nak cakap camne..hanging word yang terbaek kot tuk aku..

I guess…maybe….

haiishhh serba salah la pulak ek..dah masing-masing

rasa camtu…what ever it is..life must go on…

 

ku harus menemui cintaku
mencari tahu hubungan kita
apa masih atau telah berakhir

kau menggantungkan hubungan ini
kau diamkan aku tanpa sebab
mahunya apa? ku harus bagaimana?
kasih…

sampai kapan kau gantung cerita cintaku
memberi harapan
hingga mungkin ku tak sanggup lagi
dan meninggalkan dirimu

detik-detik waktu pun terbuang
tegarnya kau menggantung cintaku
bicaralah biar semua pasti

gantungnya hubungan cintaku
membuatku sakit
hingga mungkin ku tak sanggup lagi
dan meninggalkan dirimu

Saturday, October 2, 2010

nasi goreng kampong..

Yummie…pagi tadi aku masak nashik golleng kampong cili api..

perrghh memang berapi..

berasap mulut..kaw punya..

ingatkan takde la pedas mane sebab aku rasa takde la banyak sangat

cili api aku taruk..

sekali bile dah makan..haha kau..podddehhh…

maybe sebab aku taruk lada putih lagi la kaw..

tapi takleh challenge makteh punya nasi goreng kampung..

baru sesudu dah berasap sampai ke telinga..

tu memang gler kawww kaww punya lah..

terbaek!!

Islam Itu Indah

Elakkan diri menjadi Islam baka kerana tiada nilai tiada harga. Datang syaitan dengan godaan, hilang Islam hilang iman, tenggelam dlm noda tenggelam dlm dosa