Aku anak diam. Dari kecil aku anak yang diam. Amat pemalu. Kurang bercakap dan bercakap bila perlu. Mungkin kerana itu cikgu-cikgu ketika di sekolah rendah menyenangiku. Senang menjagaku. Tidak banyak kerenah. Aku merasakan diam aku hingga ke hari ni. Diam aku ini berubah sedikit ketika di sekolah menengah bersama rakan-rakan hostelku. Miss them so much. Memang otak giler-giler.
Aku suka akan ayat yang puitis-puitis. Ayat-ayat ini ku rasa dapat menenangkan jiwaku. Semakin suka aku akan ayat-ayat indah setelah aku membaca entry-entry seorang blogger yang amat indah dan cantik bahasa tulisannya. Dengan ini, ia mendorongku untuk menulis sebegitu rupa tapi tidaklah seindah bahasanya. Aku hanya insan kembang. Tidak dapat untuk aku menandinginya dalam penulisan.
Di sini sajalah dapat aku meluahkan bahasa indahku kerana aku anak diam dan pemalu untuk berbicara soal hati dan sebagainya lebih-lebih pada keluarga. Tapi aku senang untuk berbicara soal hati pada sahabat handai. Thank to my friends for lending their ears to hear my problem and know my feeling.
Sekarang aku rasa diam aku itu sudah datang kembali dalam hidup. Orang tanya sepatah, aku jawab sepatah. Kadang-kala aku angguk atau geleng saja. Terasa sangat malas untuk berbicara. Jika ketawa hanyalah ketawa hambar dan senyuman kecil. Nande??otashio kokuro sabisyiuk.
Anak diam ini bosan duduk di rumah tiada bual bicara. Bual bicara hanya pada kucing-kucing kesayangan belakang rumah dan juga ruangan tulisan ini. Itu saja tempat aku bual bicara akan minda dan hati. Aku tiada mood untuk berkata-kata. Tidak mengerti mengapa ia berlaku.
visit us!!
About Me
- ruriko shin
- Hi... I am a simple person. Education: tadika maria, sk semenyih, sk seri sekamat, sk taman rakan, smk bandar baru sg long, smk engku husain, psis- diploma in architecture. uitm - bachelor in building surveying.
Buat renungan...
Bala bencana berlaku di merata-rata. Apakah dunia sudah sampai ke penghujungnya ? Apakah kita masih seronok & leka ? Bagaimana pula dengan iman kita?
Saturday, July 17, 2010
Thursday, July 15, 2010
pentingkah makan?
Salam...
Lately aku asyik bangun lambat. Aku pun tak tau la kenapa aku selalu je bangun lambat sejak-sejak cuti ni. Mungkin sebab aku tinggal sorang dekat rumah. Iye la. Bangun awal pun nak buat apa. Nak pergi main basketball??takda geng la. Selalu adik aku ada boleh la main basketball pagi-pagi lepas subuh. Ni dia takda, so takda la aku pergi. Nak main sorang-sorang takut. Bahaya sekarang ni. Penjahat ramai.
Kalau dah lambat bangun tu apa lagi, mesti tepon aku bunyi. Siapa pula la yang call aku pagi-pagi ni. Sapa la lagi kalau bukan ibu aku. Dia kejut aku suruh aku bangun makan. Dia nak naik ke bilik aku tak larat. So call je la. Hampir setiap pagi macam tu.
'kakak bangun. Dah pukul berapa dah ni. Bangun makan. Isi perut. Perut kosong tu. Ish jangan biar perut kosong.'
Hah ni la ayat yang aku dengar tiap pagi. Ibu aku memang ambil berat pasal makan. Dia taknak aku dapat penyakit macam dia. Aku pun taknak. Seksa aku tengok. Ubat sebakul. Aku nak makan ubat yang 2 botol pun malas. Kadang-kadang je makan bila ibu aku suruh n kalau ingat. Kalau tak..haraaaamm. Takda la aku makan.
Makan memang penting. Sampaikan ada scene dalam cerita ku milikmu tu, pasal cucu dia risau nenek dia tak sarapan lagi sebab dah pukul 10, hah itu pun ibu aku jadikan contoh untuk aku. Ibu aku cakap:
'hah nampak. Nenek dia dah pukul 10 tak makan pun dah risau nanti sakit. Jaga perut tu kakak.'
Bukannya taknak bangun awal. Kalau bangun pun aku kat rumah sorang-sorang. Adik-adik semua kat kampung. Abang pulak duduk rumah sewa. Aku dah jadi macam anak tunggal dah. Sorang je kat rumah. Merasa la jugak jadi anak tunggal. Hehe. Best jugak. Mana taknya. Dalam freezer tu mesti ada stok sosej, nugget, burger or kentang goreng. Untuk aku la tu. Petang-petang sambil tengok cerita makan la benda tu semua. Kalau tak ada benda tu aku makan biskut kering je ka cicah air nescafw ke, tea ke, white coffee ke, milo ke.
Apa-apa pun makan peting. Breakfast tu paling penting. Ingat tu.
Lately aku asyik bangun lambat. Aku pun tak tau la kenapa aku selalu je bangun lambat sejak-sejak cuti ni. Mungkin sebab aku tinggal sorang dekat rumah. Iye la. Bangun awal pun nak buat apa. Nak pergi main basketball??takda geng la. Selalu adik aku ada boleh la main basketball pagi-pagi lepas subuh. Ni dia takda, so takda la aku pergi. Nak main sorang-sorang takut. Bahaya sekarang ni. Penjahat ramai.
Kalau dah lambat bangun tu apa lagi, mesti tepon aku bunyi. Siapa pula la yang call aku pagi-pagi ni. Sapa la lagi kalau bukan ibu aku. Dia kejut aku suruh aku bangun makan. Dia nak naik ke bilik aku tak larat. So call je la. Hampir setiap pagi macam tu.
'kakak bangun. Dah pukul berapa dah ni. Bangun makan. Isi perut. Perut kosong tu. Ish jangan biar perut kosong.'
Hah ni la ayat yang aku dengar tiap pagi. Ibu aku memang ambil berat pasal makan. Dia taknak aku dapat penyakit macam dia. Aku pun taknak. Seksa aku tengok. Ubat sebakul. Aku nak makan ubat yang 2 botol pun malas. Kadang-kadang je makan bila ibu aku suruh n kalau ingat. Kalau tak..haraaaamm. Takda la aku makan.
Makan memang penting. Sampaikan ada scene dalam cerita ku milikmu tu, pasal cucu dia risau nenek dia tak sarapan lagi sebab dah pukul 10, hah itu pun ibu aku jadikan contoh untuk aku. Ibu aku cakap:
'hah nampak. Nenek dia dah pukul 10 tak makan pun dah risau nanti sakit. Jaga perut tu kakak.'
Bukannya taknak bangun awal. Kalau bangun pun aku kat rumah sorang-sorang. Adik-adik semua kat kampung. Abang pulak duduk rumah sewa. Aku dah jadi macam anak tunggal dah. Sorang je kat rumah. Merasa la jugak jadi anak tunggal. Hehe. Best jugak. Mana taknya. Dalam freezer tu mesti ada stok sosej, nugget, burger or kentang goreng. Untuk aku la tu. Petang-petang sambil tengok cerita makan la benda tu semua. Kalau tak ada benda tu aku makan biskut kering je ka cicah air nescafw ke, tea ke, white coffee ke, milo ke.
Apa-apa pun makan peting. Breakfast tu paling penting. Ingat tu.
cinta...
Ku persembah cinta suciku
Buat insan yang tersayang
Ku ukirkan dalam hatimu
Jawapan cinta kepadamu
Agar kau mengerti
Selamilah kasih
Sucinya cintaku
Tulusnya cintaku hanya kepadamu
Mampukah kau
Mengerti perasaanku kepadamu
Dan tulus kasih hanyalah untukmu
Mampukah kau selami
Jauh ke dasar hati ini
Oh hanya namamu yang tersembunyi
Ku harapkan kau mengerti
Cintaku seadanya kasih
Ku inginkan kebahagiaan
Bersamamu oh selamanya
Tanpa rasa curiga...
Buat insan yang tersayang
Ku ukirkan dalam hatimu
Jawapan cinta kepadamu
Agar kau mengerti
Selamilah kasih
Sucinya cintaku
Tulusnya cintaku hanya kepadamu
Mampukah kau
Mengerti perasaanku kepadamu
Dan tulus kasih hanyalah untukmu
Mampukah kau selami
Jauh ke dasar hati ini
Oh hanya namamu yang tersembunyi
Ku harapkan kau mengerti
Cintaku seadanya kasih
Ku inginkan kebahagiaan
Bersamamu oh selamanya
Tanpa rasa curiga...
Wednesday, July 14, 2010
wakaka crew winner showdown 2010!!
Salam...
Wah happy sangat ni. Sangat-sangat gumbira hatiku ini. Apa yang sonok sangat ni??wakaka crew la..wakaka crew menang showdown 2010!!!best r performance diorang. Nak-nak time dia dance masa lagu wakawaka...diorang edit lagu wakawaka jadi wakaka..pastu pakai jersi pulak..wow...nice lor...
Congrat la tuk wakaka sebab dapat kalahkan giller battle crew. Musuh ketat korang kan. Musuh ketat dalam battle la. Walau apapun congrat gak tuk giller battle ngan floor fever. U all done well also. Dance korang best jugak.
Tapi aku pelik la. Mana perginya hmc phlow??tadi macam tak nampak pun diorang masa performance top 12. Hmc phlow pun aku minat giler-giler. Minggu lepas aku frust sangat sebab hmc phlow keluar. Sebab aku target yang masuk final wakaka, hmc phlow ngan giller battle. Alih-alih hmc phlow yang kuar. Mana la tak frustnya. Bukan aku je yang frust, adik-adik sepupu aku pun frust.Tapi takpa la. Hmc phlow menang dihatiku. Aku frust dah macam aku frust masa ila damia tersingkir masa separuh akhir mentor 4.
Aku suka ngan hmc phlow. Lagi pula leader hmc phlow muka dia mirip betul dengan kawan plkn aku. Nampak muka leader hmc phlow teringat kat kawan baik kat plkn aku yang sorang tu. Botak dah sama botak dah..hehe...ok la. Aku saja nak luahkan rasa gumbira aku ni. Tak tau nak luah kat sapa. Adik-adik takda kat sini so sini aje la tempat aku luahkan apa yang tersurat n tersirat dalam benak fikiran aku ni.
Wah happy sangat ni. Sangat-sangat gumbira hatiku ini. Apa yang sonok sangat ni??wakaka crew la..wakaka crew menang showdown 2010!!!best r performance diorang. Nak-nak time dia dance masa lagu wakawaka...diorang edit lagu wakawaka jadi wakaka..pastu pakai jersi pulak..wow...nice lor...
Congrat la tuk wakaka sebab dapat kalahkan giller battle crew. Musuh ketat korang kan. Musuh ketat dalam battle la. Walau apapun congrat gak tuk giller battle ngan floor fever. U all done well also. Dance korang best jugak.
Tapi aku pelik la. Mana perginya hmc phlow??tadi macam tak nampak pun diorang masa performance top 12. Hmc phlow pun aku minat giler-giler. Minggu lepas aku frust sangat sebab hmc phlow keluar. Sebab aku target yang masuk final wakaka, hmc phlow ngan giller battle. Alih-alih hmc phlow yang kuar. Mana la tak frustnya. Bukan aku je yang frust, adik-adik sepupu aku pun frust.Tapi takpa la. Hmc phlow menang dihatiku. Aku frust dah macam aku frust masa ila damia tersingkir masa separuh akhir mentor 4.
Aku suka ngan hmc phlow. Lagi pula leader hmc phlow muka dia mirip betul dengan kawan plkn aku. Nampak muka leader hmc phlow teringat kat kawan baik kat plkn aku yang sorang tu. Botak dah sama botak dah..hehe...ok la. Aku saja nak luahkan rasa gumbira aku ni. Tak tau nak luah kat sapa. Adik-adik takda kat sini so sini aje la tempat aku luahkan apa yang tersurat n tersirat dalam benak fikiran aku ni.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Islam Itu Indah
Elakkan diri menjadi Islam baka kerana tiada nilai tiada harga. Datang syaitan dengan godaan, hilang Islam hilang iman, tenggelam dlm noda tenggelam dlm dosa